Δυο συν ένα νέα κόμματα φέρνει μαζί του το νέο έτος, με το κομματικό στέλεχος όπως το γνωρίσαμε την περίοδο της μεταπολίτευσης να πλέει τα λοίσθια.
Νωρίτερα ή αργότερα ο Αλέξης Τσίπρας θα πατήσει το κουμπί ανακοίνωσης του νέου κόμματος, ενώ θα ακολουθήσει και η Μαρία Καρυστιανού. Αναλόγως των εξελίξεων στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας θα λάβει τις αποφάσεις του και ο Αντώνης Σαμαράς που θα επιθυμούσε αλλαγή ηγεσίας «εν πλω» στο κυβερνών κόμμα.
Η ίδρυση των νέων κομμάτων δεν είναι αυτό που θα φέρει την αποσυσπείρωση στο πολιτικό σύστημα, αλλά είναι το αποτέλεσμα της κρίσης του.
-Η Νέα Δημοκρατία δεν κινδυνεύει να χάσει την πρωτιά, αλλά απέχει πολύ από την αυτοδυναμία, η οποία δείχνει να μην υπάρχει στον ορίζοντα με αποτέλεσμα η χώρα να οδηγείται στην περίοδο συμμαχικών κυβερνήσεων. Ο πήχης για το Μαξίμου είναι το 30% ώστε μετά από δεύτερες εκλογές ο Κ. Μητσοτάκης να διεκδικήσει την πρωθυπουργία σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, πλην όμως το «έλλειμα διακυβερνησιμότητας» της χώρας που επιβεβαιώνει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος όχι απλώς είναι υπαρκτό αλλά ενδέχεται να δημιουργήσει ακόμα και σεισμικές δονήσεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Το κυβερνών κόμμα πάντως μοιάζει με «κόμμα ανάδελφο», καθώς δεν δείχνει να διαθέτει πρόθυμα κόμματα για συνεργασία με εξαίρεση ίσως από τα δεξιά της, εκτός και αν αλλάξει στάση η νυν αξιωματική αντιπολίτευση.
-Το ΠΑΣΟΚ από εκεί που είχε ως στόχο την πρώτη θέση είναι φανερό πως θα αγωνιστεί για τη δεύτερη πιθανόν και για την τρίτη εφόσον ιδρυθούν τα κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού. Το δε επικείμενο Συνέδριό του όλα δείχνουν πως θα παράγει εσωστρέφεια.
-Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα ανατρέπει όλα τα σημερινά δεδομένα στο χώρο της κεντροαριστεράς με την Νέα Αριστερά να βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα της διάσπασης και τον ΣΥΡΙΖΑ να κινδυνεύει με «ξαφνικό θάνατο».


