Για όσους ξέρουν από καλό λάδι!!! Με την κάμερα του Camposnews στα άδυτα ελαιοτριβείου του Δ.Τεμπών (VIDEO)

Στο "πικ" της βρίσκεται στην περιοχή μας η συγκομιδή ελιάς και η παραγωγή λαδιού που ακολουθεί, ώστε να έρθουν στο τραπέζι μας δύο από τα κορυφαία προϊόντα που παράγει η ελληνική γη κι αν μη τι άλλο, έχουμε λόγους και για να καμαρώνουμε αλλά και να ανησυχούμε, όπως καταλάβαμε από την επίσκεψη που πραγματοποιήσαμε με την κάμερά μας στο ελαιοτριβείο του κ. Γιάννη Σαϊτη στο Μακρυχώρι του Δήμου Τεμπών.

Κείμενο - Ρεπορτάζ: Χρήστος Τσούμαρης

Κάμερα - Ρεπορτάζ: Δημήτρης Αλεξίου

Η επιλογή του χώρου δεν ήταν τυχαία, αφού ο κ. Σαϊτης έχει μια πολύ ιδιαίτερη διαδρομή, ως κάτοχος πτυχίου νομικής, με πλούσια δραστηριότητα ως δόκιμος εκπαιδευτής στο στρατό κι έπειτα ως επιχειρηματίας εστίασης στη Γερμανία, πριν αποφασίσει οριστικά και αμετάκλητα κάποια στιγμή να επιστρέψει στον τόπο του και να ασχοληθεί μ' αυτό που πάντα αποτελούσε το μεράκι του, την πρωτογενή παραγωγή, που στην πορεία έφερε και το επενδυτικό ενδιαφέρον για την μεταποίηση.

Αποδεχόμενος ότι η ελιά απότελεί έναν "χρυσό καρπό" για τον τόπο, σε όλες τις μορφές της, ο οικοδεσπότης μας υποδέχθηκε στον χώρο παραλαβής κι αφού απάντησε στα πρώτα βασικά ερωτήματα για να μας κατατοπίσει, προχωρήσαμε σε μια ξεχωριστή ξενάγηση, χωρίς να χρειαστεί να αποσαφηνίσουμε σχεδόν τίποτα απ' όσα μας περιέγραψε.

Από τον χώρο παραλαβής του καρπού έως και την άντληση των λημμάτων, ο κ.Σαϊτης μας έδειξε και μας εξήγησε βήμα – βήμα την διαδικασία παραγωγής του ελαιολάδου…

Από τα τελάρα στην χοάνη, έπειτα στην ταινία μεταφοράς για το πλυντήριο, όπου γίνεται ο καθαρισμός, για να ανεβούν έπειτα οι ελιές με κοχλία στον σπαστήρα, όπου συνθλίβονται πριν εισέλθουν στους μαλακτήρες για την απαιτούμενη μάλαξη, πριν γίνει πάντα μηχανικά ο διαχωρισμός των υγρών της ελιάς από το λάδι και τον πυρήνα, ο οποίος κατευθύνεται σε εξωτερικό χώρο μαζί με το «λιόζουμο»!

Η τελευταία πράξη του κυρίως «έργου» παίζεται στους φυγοκεντρικούς διαχωριστές, που διαχωρίζουν το καθαρό λάδι απ’ το ακάθαρτο νερό.

"Αυτό το υπέροχο, παρθένο λάδι - μας λέει - τρώγεται και κατευθείαν, αλλά όσοι έχουν υπολογίσιμη παραγωγή πρέπει να το αφήνουν να «κάτσει» 3-4 μήνες και στη συνέχεια να το μεταγγίσουν".

Όταν την προσοχή μας τράβηξε ένας σωρός από ένα ιδιαίτερο υλικό, έσπευσε να ενημερώσει πως πρόκειται για πυρηνόξυλο, το οποίο προκύπτει αφού πάρουμε από το κουκούτσι το πυρηνέλαιο και χρησιμοποιείται ως καύσιμη ύλη για τα καζάνια της εγκατάστασης.

Η συγκεκριμένη υποσημείωση έφερε την κουβέντα στην αξιοποίηση των υποπροϊόντων της ελιάς, για να διαπιστώσουμε ότι είναι πλέον πλήρως αξιοποιήσιμη...

"Είχαμε μεγάλα προβλήματα με τα λήμματα", υπογράμμισε ο κ. Σαϊτης, "αλλά την τελευταία δεκαετία οι εταιρείες βιοαερίου έδωσαν τη λύση. Τίποτα δεν πάει χαμένο" κατέληξε, για να καταλήξουμε κι εμείς μαζί του μτροστά στην εξωτερική δεξαμενή «κατσίγαρου», όπως τον αποκαλούν οι γνώστες: "Μας παρακαλάνε πλέον να το πάρουν και δεν αποκλείεται σε λίγα χρόνια να μας πληρώνουν κιόλας", επισήμανε ο έμπειρος αυτός άνθρωπος!

Ανα φορικά, τέλος, με την ποιότητα και την ποσόστητα της φετινής παραγωγής, μας είπε:

"Είναι σαφώς ποιοτικό προϊόν με χαμηλές οξύτητες. Η παραγωγή βέβαια είχε καλύτερες προοπτικές, αλλά η ανομβρία «ζάρωσε» τις ελιές με συνέπεια πολύς καρπός να πέσει, δημιουργώντας πρόβλημα. Ποσοτικά τα 140-150 κιλά στον τόνο είναι μια ικανοποιητική παραγωγή, ωστόσο συνολικά είναι μια χρονιά που εξελίσσεται μέτρια, ενώ θα μπορούσε να είναι σπουδαία! Αυτό φυσικά επηρεάζει τις τιμές, αν και τον χορό τον σέρνει κατ’ αρχάς η Ισπανία, που κατέχει το 65% της παγκόσμιας παραγωγής".

Πριν φύγουμε, προσέξαμε τα φωτοβολταϊκά σε μια καλλιεργήσιμη γη εκεί κοντά στο ελαιοτριβείο και δεν αντισταθήκαμε στον πειρασμό να τον ρωτήσουμε αν πιστεύει πως η ελιά στη χώρα έχει μέλλον ή θα την φάνε κι αυτή τα "λαμπογυάλια", όπως έλεγε ο συγχωρεμένος Βαγγέλης Μπούτας. Την απάντηση του κ. Σαϊτη, δεν τη λες ενθαρρυντική: "Γενικότερα η γεωργία και ειδικότερα η ελιά δεν έχουν προσεχθεί από την πολιτεία, γι’ αυτό και κανένας νέος δεν θέλει να ασχοληθεί. Υπήρξαμε τρίτη πιο παραγωγική χώρα και πολύ φοβάμαι πως θα πάμε στην 5^η κι 6^η θέση, με ανερχόμενες δυνάμεις την Τουρκία και την Τυνησία»!